Edebi Filmler

Filmi İzle Fransız lumiere kardeşler icatları olan sinematograf adlı aletle  çeşitli basit ve kısa filmler çekmeye başladılar. Lumiere kardeşler ilk gösterimlerini 28 aralık 1895 tarihinde Paris’te   Grand Cafe ’de gerçekleştirdiler. Bu ilk gösterimde bir trenin gara girişi gösterilmiştir. İnsanların çoğu bu filmi seyrederken korkup salonu terk etmeye çalışmıştır. Lumiere’lerin sinematografları saniyede 16 kareyi perdeye yansıtmaktaydı. Film gösterimleri uzun bir süre bu şekilde gösterilmiştir. Yani şimdikinden daha hızlı bir şekilde. Lumiere’ler genel olarak bakıldığında, sinemanın doğuşunda ve film çekme mantığının gelişmesinde en önemli rolü oynayan sinemacılardır. Fakat tarihteki pek çok yeni keşif sahibinin yaptığı hatayı yapmışlar, sinemanın ticari olarak bir şey kazandıramayacağını sanıp,sinemanın gücüne ve gelecekteki başarısına inanmayarak Sinematograf’tan vazgeçmiş ve onu başka ellere teslim etmişlerdir.

Sinema Bir Mucizedir, Tunç Başaran, Memduh Ün, 2005    Film tam olarak bir toplumsal dönüşüm sürecinin bir prototipi olarak karşımıza çıkıyor.      İkinci dünya savaşı sonrasında değişen dünya ve değişen Türkiye içinde bir sinemanın, sinemacının, sinema tutkunu bir çocuğun süreçlerini doğal ve etkileyici bir dille izliyoruz. Herkesin sinemaya gittiği, mahalledeki en gencinden en yaşlısına kadar herkesin sinemaya gittiği bir, sinemasal örnekler verebildikleri, batı sineması başta olmak üzere tema, karakter ve kostümlerin iç içe geçerek bu mütevazi halkın hayatlarına yerleşmiş olması o kadar güzel ki. Ama değişen dünya dengeleri ve dönüşen siyasi yapı gereği insanların sinemadan kopuşu da gecikmeden hayata geçecektir.      Karizmatik bir karakter olarak Kadir İnanır bu filmde özel bir yere sahip. Hem sinemayı hem de aşkı temsil ediyor. Aslında bu film sinemanın düşsel söylemlerine bir methiye gibi. Ölüyü gerçekte diriltemese de bunu perdede yapacak ...

Kadınlarla erkekler yer değiştirseydi, ne olurdu.? Tersine Dünya kadın-erkek kimliklerinin tersine döndüğü, kadınların kabadayı olduğu, erkeklerin evlenmek üzere evden kaçırıldığı, kadınların eve ekmek getirdiği, kısacası tüm rollerin tersine döndüğü eğlenceli bir film

Sinema Bir Mucizedir, Tunç Başaran, Memduh Ün, 2005    Film tam olarak bir toplumsal dönüşüm sürecinin bir prototipi olarak karşımıza çıkıyor.      İkinci dünya savaşı sonrasında değişen dünya ve değişen Türkiye içinde bir sinemanın, sinemacının, sinema tutkunu bir çocuğun süreçlerini doğal ve etkileyici bir dille izliyoruz. Herkesin sinemaya gittiği, mahalledeki en gencinden en yaşlısına kadar herkesin sinemaya gittiği bir, sinemasal örnekler verebildikleri, batı sineması başta olmak üzere tema, karakter ve kostümlerin iç içe geçerek bu mütevazi halkın hayatlarına yerleşmiş olması o kadar güzel ki. Ama değişen dünya dengeleri ve dönüşen siyasi yapı gereği insanların sinemadan kopuşu da gecikmeden hayata geçecektir.      Karizmatik bir karakter olarak Kadir İnanır bu filmde özel bir yere sahip. Hem sinemayı hem de aşkı temsil ediyor. Aslında bu film sinemanın düşsel söylemlerine bir methiye gibi. Ölüyü gerçekte diriltemese de bunu perdede yapacak ...

60’lı yıllar, Tepecik, küçük bir Anadolu köyü…  Recep ve Mehmet yazları, köylerinin yakınındaki yaz mevsiminde yakınlardaki Tavşanlı kasabasında çıraklık yapmakta olan iki köylü çocuğudur. Recep bir karpuz satıcısının, Mehmet ise bir berberin yanında çıraklık yapmaktadır. Her ikisi de sinemaya delicesine tutkundur. Bu tutkunun bir sonucu olarak geceleri köydeki evlerinin terkedilmiş ahırında bir yandan derme-çatma bir film projeksiyon makinası yapmaya çalışırken, diğer yandan da hayatlarını tümden değiştirecek olan rejisörlük hayalleri kurmaktadırlar. Köyün delisi Deli Ömer de çocukların bu sinema sevdasının tek tanığı ve destekçisidir.  Onların bu konudaki uğraşlarını kimse ciddiye almaz: Ne kasabadaki fotoğrafçı, ne aileleri, ne de kasabadaki sinema salonunun sahibi… Fakir köylü çocuklarıdır onlar ve böyle şeylerle vakit geçirmeyerek vakitlerini daha faydalı uğraşlar için harcamalıdırlar. Recep bir gün, kasabada oturan ve ineklerine yedirmek için ham karpuzları toplamaya gel...

Zeki Demirkubuz'un Dostoyeski'nin ''Yeraltından Notlar'' yapıtından esinlenerek senaryosunu yazdığı ve yönettiği ''Yeraltı'' filmi, afişindeki ''Akıllı bir adam, kendine karşı acımasız değilse gururlu da olamaz'' sözleriyle dikkati çekiyor.  Engin Günaydın, Nergis Öztürk, Serhat Tutumluer, Nihal Yalçın, Murat Cemcir, Feridun Koç, Serkan Keskin ve Sarp Apak'ın rol aldığı filmin konusu şöyle: ''Filmin başkarakteri Muharrem, nefret ettiği ve edildiği halde eski arkadaşlarının yemeğine kendisini zorla davet ettirir. Masum didişmeler, ufak kişilik gösterileri ile başlayan yemek, giderek dumanlanan kafaların etkisiyle utanç dolu geçmişe doğru yol almaya başlar. Gece pişmanlık, gözyaşları ve öfkeyle dolarken, rezillik karanlık sokaklara, fuhuş kokan otel odalarına taşar. Onlar hep birlikte, Muharrem tek başına olsa da kararlıdır. Pislik ya o gece temizlenecek ya da ölecektir. Yoksa sonsuza kadar kurtulamayacaktır bu utançtan....

17 yaşındaki Azeri Latif, Tahran'daki bir inşaatta ameledir. Aynı inşaatta kaçak olarak çalışan bir Afganlı iş kazasında yaralanınca Latif'in hayatı da beklenmedik bir yön alır. Sakatlanan işçinin yerine oğlu Rahmat çalışmaya başlar. Kalabalık ailesini geçindirme derdindeki bu çekingen genç, bir süre sonra istemeden de olsa Latif'in kantindeki işini elinden alır. O andan itibaren Latif, Rahmat'a karşı büyük bir kin beslemeye başlar. Ancak bu büyük kin, bir sırrın açığa çıkmasıyla büyük bir aşka dönüşecektir

"Gizli Yüz", "Aşk Üzerine Söylenmemiş Her Şey", "Melekler Evi" gibi yapımlardan tanıdığımız Türk Sineması'nın usta isimlerinden Ömer Kavur'un, Yusuf Atılgan'ın romanından uyarladığı 1987 çıkışlı filmi "Anayurt Oteli", Altın Portakal Film Festivali, İstanbul Uluslararası Film Festivali, SİYAD Ödülleri, Venedik Film Festivali, Nantes Three Continents Film Festivali ve Valencia Film Festivali'de çeşitli dallarda ödüllere layık görüldü. Filmde 1944 doğumlu aktör/ senarist Macit Koper, Şahika Tekand, Serra Yılmaz ve Orhan Çağman gibi isimler rol alıyor. Ankara'nın az insanlı bir kasabasında Anayurt Oteli adında bir oteli işleten Zebercet, yalnız yaşayan, kendi halinde, sessiz sakin bir adamdır. Bir akşam oteline gelen genç bir kadına tuhaf bir biçimde bağlanan Zebercet, otelin temizlikçisi Zeynep'le de adlandıramadığımız bir ilişkisi vardır.

Bir kadın kendi adaletinin peşine düşüyor ve dördü de farklı inanıştaki, farklı insanların hayatları aynı evin içinde, hem de yarım gün gibi çok kısa bir sürede aynı öykü çevresinde kurgulanıyor.  "Hepimiz nar taneleri gibi birbirinden ayrıyız: Hem çok benzeriz, hem de çok farklıyız. Ama açılmamış bir bütün nar gibiyiz aynı zamanda." diyor senarist ve yönetmen Ümit Ünal 201 yılı içerisinde çektiği son filmi Nar'ı tanımlarken.  İnsanın hayatındaki diğer insanlara duyduğu güven, karşılıklı inanç ve adalet duygularının sorgulanmasından yola çıkan film, insanları birarada tutan bağların kaybolması ile meyvenin kabuğu çatladıktan sonra nar tanelerinin etrafa saçılmasını özdeşleştiren bir anlatım sergiliyor..