Edebi Filmler

Abbas Kiarostami, 2008 Sinema, tıpkı teknoloji gibi yeni gelişmelere, buluşlara ve arayışlara ihtiyaç duyagelmiştir. Özellikle bilim-kurgu filmlerinde  hep yeni araçlar, mekanlar, diller ve olaylar örgüsüyle karşılaşmaya hazırdır izleyici. Sinema sanatı kendi benliğini üreten, ideal benlik algısını daima yüksek profillerde görmeyi arzu eden bir sanattır. Kısa geçmişinde kat ettiği yol bu açıdan bakılınca sinemanın arayışını, gelişimini ortaya koyar. Ancak sadece bilim-kurgu sinemasında değil, kendine dil arayışını dert edinmiş çok daha başka tarzlarda film yapan yönetmenler de vardır. Abbas Kiarostami de bunlardan biridir. Sinemasını şarkın felsefesine, İran şiirine, ilmine, insani değerlerine ve motiflerine açmış, sinemasal susuzluğunu bu kaynaklardan gidermeye çalışan Kiarostami ‘Şirin’ filminde de bu arayışına yeni bir boyut katmıştır. Şirin’de yeni bir dilin, sınanmış olanın dışında bir sınamanın tadını ağzımıza bir parmak bal çalarak bize gösteren yönetmen filmi...

Şunu açıkça ifade edebilirim ki devrimden sonraki dönemden önce sansür benim işimi etkilemedi. Ama bu durum kendi deneyimlerini anlatan film yapımcıları için geçerli değil. Bana göre İran'da şu an sansür olarak tanımlanan olgu, büyük oranda dini kısıtlamalar olarak tanımlanmalı. Normal şartlar altında sansür önceden belirlenmiş kuralların olmadığı koşullarda olur. Bazı kişiler kimi sahneleri filmlerden çıkarma kararı verebilir. Ama şu an çok iyi biliyoruz ki, kimi kurallar var. Örneğin kadınlar başörtüsü olmadan, hatta başörtüleri sıkıca bağlanmadan Filmlerde gözükemezler. Dahası, karşıt cinslerin birbirine dokunması konusunda da oldukça sert kurallar var. Genel olarak söylemek gerekirse, bizim kendi kendimize sansür koymadığımızı söyleyemeyiz. Ama kendi kendimize oldukça çabuk kurallar buluyoruz. Ve hemen ardından bu kurallara adapte olup, filmlerimizi yapıyoruz. Ben bugüne kadar çekmek istediğim tüm filmleri çektim. Çektiğim filmlerden hiçbirini yalnızca sansürden kaçmak ...