Edebi Filmler

Zeynel Doğan, Orhan Eskiköy, 2012 "Babalar ki, Bizde bitmeyen upuzun  tiratlardır." Her çocuğun içinde bitmeyen bir tirat olarak baba imgesi vardır. Bu imge bütün toplumsal belleği, öğretileri, rol modelleri, otoriteyi, sevgiyi, sarılmayı ifade eder. Karmaşık bir içeriğe sahiptir bu imge. Bir çocuk için baba fiziksel, zamansal ve duygusal uzaklığı da ifade eder. Kimi zaman geçmişte kalan bir imgeye sarılıp bu uzaklık telafi edilmeye çalışılır, zamandan aşırıp zamanı bir başka gelecek için yeniden gökyüzüne dağıtılır. Her çocuğun içinde tarif edemediği kocaman bir boşluktur baba, çize çize bitiremediği bir resim, koşa koşa sonuna varamadığı bir yol, düşe düşe yere çarpamadığı bir uçurum ve düşüne düşüne anlayamadığı toplumsal bir imge.  Babamın Sesi filmi adı Base olan annenin köy dolmuşundan inip köy evine gitmesiyle başlar. Uzun zamandır kimsenin yaşamadığı ve bakımsız kalan evi Base bir güzel süpürür. Evdeki tozlar yaşanmamışlıkların dışavurumudur...

Helin Kaymak  BABAMIN SESİ, ANNEMİN KİM'SESİ                  Orhan Eskiköy ve Özgür Doğan "İki Dil Bir Bavul" filminden sonra Zeynel Doğan'la beraber bizzat Zeynel Doğan'ın hayatından esinle çekilen "Babamın Sesi" filmiyle çıktı seyirci karşısına. Kamuoyunda geniş yer tutan film, Elbistanlı bir ailenin dramını neredeyse her detayı incelikle düşünülmüş bir şekilde aktarmayı başarmış.                  Çok şey yazıldı filmle ilgili çok da konuşuldu... Ama ben başka bir yerden bakıyorum filme, ben de Elbistanlı bir ailenin çocuğu olarak gelmiştim dünyaya ve                 BİZİM ORALARDA BABA MESLEĞİDİR GURBETÇİLİK!                 Elbistan'dan Avrupa'ya ilk gurbetçilik meselesi Almanya'...